Perşembe, Aralık 14, 2006 - şşşttt

ŞİŞŞT!

            SES ETME SAKIN

                                                    BIRAK DA

                                                                                         YÜREK  ATIŞINDAN

                         ANLAYAYIM

                     GELDİĞİNİ…

 YANMIŞ BİR YÜREĞİM BEN ŞİMDİ


                                                                 Sevda güneşim,

                                                       içimde tuhaf bir duygu,
                                        el değmemiş bâkir hayâllerim vardı;
                                                       yalnız ikimizin yer aldığı
                                                   mavi bir rüyanın kollarında
                                                        huzurlu bekleyişti bu…
                                               ama şimdi bildiğim bir şey var
                                                      ne hissettiğimi biliyorum
                                          hayâllere terk ettim mutluluğumu
                                            gidişinle binlerce parçaya ayrıldı
                                                                    gönül kafesim
                                                         sele kapıldı umutlarım,
                                                                  sürükleniyorum
                                             biliyordum;kaybolup gideceğini,
                                                              beni karanlıklarda
                                                       bir başıma bırakacağını
                                                                       biliyordum;
                                          sâf duygularımı istismar edeceğini
                                                           ama yine de sevdim,
                                                           yine de Seni sevdim
                                               yine sev deseler,Seni severim

                                                                    Aşk böceğim,
                                                                   biliyor musun;
                                          buğulu cama yazı yazmak gibiydi,
                                     uçan kuşun ardından bakmak gibiydi,
                                                           zemheride zamansız
                                                        çiçeğe durmak gibiydi,
                                             güneşte eriyen buzullar gibiydi,
                             lepiska saçlarının bir tek teline dokunmak   
                                                           gibiydi Seni sevmek

                                                      ve hep aşk bahçemden
                                                 güller vermek isterdim Sana
                                          ama benden zamansız kopuşunla
                                       yalçın dağlar gibi tek ve yorgunum
                                                                             şimdi;
                                                saramazsın gönül yırtıklarımı,
                                       hissedemezsin iliklerinde yalnızlığımı,
                                               sevemezsin her şeye rağmen
                                                               Seni benim kadar

                                              Şimdi yanmış bir yüreğim ben;
                                  ateşi Senin sevgin olan,
                    yalnız Senin…